บทที่ 26 พี่เพลิงเป่าให้นะครับ

แสงสีทองสาดส่องผ่านผ้าม่านที่ไม่ได้รูดปิดยามอุณากรรณเดินเข้าในห้องนอนใหญ่ อุณหภูมิเย็นฉ่ำจากเครื่องปรับอากาศ กวาดตาไปโดยรอบมองไม่เห็นอัคคี กระทั่งสังเกตม่านพริ้วไหวมุมห้องและสีแดงจากปลายมวนบุหรี่วาบขึ้น

“พี่เพลิงคะ”

อัคคีเอี้ยวหน้ากลับมาแล้วจึงดับบุหรี่ในมือปิดหน้าต่าง ร่างแกร่งไร้เสื้อสวมเพียงกาง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ